Opvang vluchtelingen in Hoorn
Mensen vluchten uit hun land van herkomst. Dit doen zij vanwege oorlog, conflict, geweld of vervolging in hun thuisland. Zij zoeken daarom een veilige plek in Nederland. De groep vluchtelingen bestaat uit ontheemden uit Oekraïne en asielzoekers uit andere landen. Gemeenten hebben een wettelijke taak om statushouders te huisvesten. Dit zijn mensen die in Nederland mogen blijven.
Bekijk ook de informatie over de Tijdelijke opvang van asielzoekers aan de Johannes Poststraat 71.
Diverse soorten opvang
We werken met diverse soorten opvanglocaties. Bijvoorbeeld de opvanglocaties voor de ontheemden uit Oekraïne, of onze doorstroomlocatie. Hier krijgen statushouders tijdelijk een plek in onze gemeente krijgen, voordat we ze definitief een woning kunnen aanbieden. Daarnaast hebben we ook kleinschalige opvang voor alleenstaande minderjarige vluchtelingen (Amv-ers)amv'ers met een verblijfsvergunning. Zo pakken we ons deel op van de landelijke taak. Dat doen we samen met andere organisaties, vrijwilligers en inwoners. Kijk voor meer informatie op de pagina Onderzoek naar locaties voor huisvesting bijzondere doelgroepen.
Spreidingswet
Vanuit de Spreidingswet heeft de gemeente Hoorn de taak om 367 opvangplekken te realiseren voor asielzoekers, waarvan 23 voor alleenstaande minderjarige vluchtelingen.
Meer dan wonen
Naast het bieden van opvang, helpen we de ontheemden uit Oekraïne en statushouders met allerlei zaken. Het gaat om dingen die voor elk mens belangrijk zijn. Het gaat om meer dan alleen wonen. Denk aan hulp bij het krijgen van onderwijs en de juiste zorg. Maar ook aan ondersteuning bij de financiën, of het vinden van werk. Dat pakken we samen op met maatschappelijke organisaties en vrijwilligers.
Het opvangen van vluchtelingen is een wettelijke taak. Voor statushouders (vluchtelingen die in Nederland mogen blijven) doen we dat al jaren. De afgelopen jaren is dit aantal toegenomen, waardoor we voor statushouders ook tijdelijke huisvesting hebben geregeld. We noemen dat een doorstroomlocatie. In onze gemeentelijke opvanglocaties zorgen we ook voor de opvang van ontheemden uit Oekraïne. Iedere regio in Nederland heeft de taak om voor een bepaald aantal opvangplekken voor deze ontheemden te zorgen.
Een asielzoeker vraagt asiel aan door de (persoonlijke) situatie in zijn eigen land. Kijk voor meer informatie op de website van vluchtelingenwerk.nl.
Het gaat hier om een noodsituatie. Er ligt een grote druk op alle Nederlandse gemeenten om snel te zorgen voor opvanglocaties. De gemeente kiest bewust voor tijdelijke locaties. Dit doen we ook bij de opvanglocaties voor ontheemden uit Oekraïne. Zo kan het bouwen van nieuwe woningen doorgaan voor mensen die een woning zoeken in onze gemeente.
Wie in Nederland asiel aanvraagt, heeft recht op opvang. Het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) biedt deze opvang. Zij begeleiden hen naar een toekomst in Nederland of daarbuiten. De belangrijkste taken van het COA zijn:
- Onderdak bieden aan asielzoekers.
- Hen begeleiden naar een toekomst in Nederland of daarbuiten.
- Opvanglocaties verwerven en beheren.
- De veiligheid en leefbaarheid in de opvanglocaties handhaven.
- Asielzoekers voorzien van noodzakelijke middelen.
Meer informatie is te vinden op www.coa.nl. Bekijk ook de pagina 'Wat is waar over asielopvang'. Deze pagina bevat 9 vragen over veelbesproken onderwerpen over asielopvang.
Tijdelijke gemeentelijke opvang
Als er niet genoeg plek is in de asielzoekerscentra (azc’s) vangt het COA asielzoekers tijdelijk op in de tijdelijke gemeentelijke opvang (voorheen crisisnoodopvang). Zoals in Westfriesland eerder is gebeurd in Enkhuizen, Avenhorn en Wervershoof. Dit is opvang voor kortere termijn (crisis), waar het COA verantwoordelijk voor is.
Noodopvang
Noodopvang is een sobere voorziening voor een korte periode. Noodopvang zijn tijdelijke opvanglocaties van het COA met vaak een lager kwaliteits- en voorzieningenniveau. Dit zijn bijvoorbeeld evenementenhallen, leegstaande kantoren, recreatiewoningen, schepen of tijdelijke paviljoens. In de noodopvanglocaties kan niet dezelfde opvang geboden worden als in de reguliere asielzoekerscentra. Bewoners hebben vaak minder privacy, geen gelegenheid om zelf te koken en minder zinvolle dagbesteding. Daarom is het streven dat bewoners zo kort mogelijk op deze locaties verblijven.